قلب آسمونی

ghalbe-asemoni — Sat, 30 Aug 2008 21:12:18 GMT

تنها با یاد خداست که دلها آرام می گیرد.

دوباره ماه مبارک رمضان ماه برکت و رحمت ماهی که خداوند آن را بزرگ و گرامی داشته

است و آن را بر همه ماه ها برتر گردانیده است فرا رسیده و فضای شهر و آسمان و زمین

از پاکی اخلاص و معنویت پر می شود لبریز از دعا می شود دعای سحر.دعای افطار و صدای

دلنشین ربنا بار دیگر دل را آسمانی می کند و تو را با خود تا اوج کهکشان ها و زیبایی ها

می برد. دوباره دعای ابوحمزه ثمالی به تن خسته ات جان می بخشد. تو را از آلودگیها پاک

می کند و به تو درس زندگی و چگونه زیستن را می دهد. دعاهایی که می خوانی تو را از

عالم خاکی به عالم ملکوت می برد و دوباره سفره های پر برکت افطاری و شب های احیا

وشب قدر. شب هایی که غبار آلودگی و گناه از دل های زنگارزده زدوده می شود آینه دل

پاک و زلال می شود که در آن می توانی زیبایی دو عالم را ببینی.

خدایا:

جای تو بین آدم ها هرگز خالی نیست. هر بار که کار خوبی انجام می شود هر جا که سخن

زیبایی گفته می شود هر وقت دستی از سر نیکی به سوی نیازمندی گشوده می شود

هر بار که لبخندی مهر آمیز بر لبانی نقش می بندد و هر جا که قدمی به نیت خیر برداشته

می شود تو هم آنجایی. تو همیشه در کنار ما و مراقب مایی .اما ای کاش دل هایمان بیشتر

از این آماده پذیرش حضورت بود.

دوستان عزیزم یادتون نره تو این ماه عزیز برای همدیگر دعا کنید

ghalbe-asemoni — Sun, 24 Aug 2008 09:23:30 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

خدایا: بر فراز کوهی می ایستم و انعکاس صدایم را به تو تقدیم می کنم و در کنار سجاده

عشقم می ایستم و یادم را به تو تقدیم می کنم. چشمی زیباست که پر از اشک باشد و

اشکی زیباست که پر از عشق باشد و عشقی زیباست که برای تو باشد تا با دستانت اشکم

را پاک کنی. دستان تو دریاچه ای از عشق و چشمانت سکوتی از خورشید است پس بمان

کنارم و عشق را به من بیاموز تا تو را ببینم و به عظمت تو پی ببرم.

ghalbe-asemoni — Sun, 10 Aug 2008 07:21:21 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

یک عاشقانه آرام.

تو زیبایی این رو می دونم. این رو حس می کنم . وقتی این همه عشق و محبت رو می بینم

صدای آواز آب که من خیلی دوستش دارم. وقتی صدای گنجشک ها و بلبل ها رو می شنوم

که دارن ذکر تو رو می گن. اون وقت زیر لب به خودم میگم : این شرط آدمیت نیست مرغ

تسبیح خوان و من خاموش. و بعد شروع می کنم به حرف زدن با تو.

حرفهایی که فقط تو می شنوی. حرفهایی که فقط باید به تو گفت. و نمیدونی چه لذتی داره

وقتی سنگینی نگاهت رو روی شونه هام حس می کنم . نمی دونی چه جوری غرق شادی

میشم وقتی می فهمم داری به حرفهام گوش می کنی و بعد احساس غرور می کنم

از این که میبینم تو رو دارم. فقط تو رو خدای مهربون من. چقدر تکراری است گفتن این حرف

که دوستت دارم. آن قدر که این دوست داشتن همه وجودم شده. وجودی که از آن توست

برای توست و امیدوارم این عشق کوچک اما اصیل رو از من بپذیری . توی زندگی جز این

هیچ آرزویی ندارم.

ghalbe-asemoni — Sun, 27 Jul 2008 07:38:48 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

دلت گرفته؟ غصه تو دلت خونه کرده؟ به هم ریختی؟ نکنه از زندگی سیر شدی؟ نکنه تو

خلوت و تنهاییت به خدا گله کردی که چقدر بد شانسی ؟ نکنه شیطون تو گوشت زمزمه

کرده این جا دیگه آخر خطه ؟ یه کم مکث کن و جمله بعد رو دو بار بخون. هیچ فکر کردی

می تونست خیلی بد تر از این باشه . یه دوستی می گفت: آدم تو زندگی به یه جاهایی

می رسه که می گه یعنی بدتر از این هم می شه ؟ یعنی من قدرت تحمل این بار غم رو

دارم و هر چی روزها جلوتر می ره می بینی اون غم های قبلی کوچک تر از غم هایی است

که روزگار برات تدارک دیده.

نترس اون بالا سری هوات رو داره . مطمئن باش اون قدر حواسش هست که بیشتر از ظرف

تحمل و شکیبایی ات غم برات نرسه. آخه اون که تو رو آفریده قد و اندازه تحملت رو بیشتر

از تو می شناسه. شاید راحت قبول نکنی اگه بهت بگم غصه های زندگی نعمت هستند چرا

باورش برات سخته . وقتی غصه ها نعمت هایی هستند که اگه نباشن شادی خوشبختی

و آرامش بی رنگ و بی معنا می شه. هیچ حس کردی وقتی خوشبختی رنگ عادت بگیره

اولین حاصلش ناشکریه؟

چند بار به نعمت هایی که داری فکر کردی ؟ چقدر از روزت رو به شکر واسه نعمت هاش

اختصاص دادی؟ چقدر غم انگیزه که ظرافت نگاه هممون یه جورایی کم رنگ شده. چرا فکر

می کنیم خوشبختی خیلی از ما دوره ؟ یا دستمون برای رسیدن به نعمت های آن چنانی خدا

خیلی کوتاهه؟ حتی اگه تو اون لحظه در گیر یه غم عمیقی . حتی اگه غصه اون قدر پریشون

و مستاصلت کرده که حس می کنی تنها کاری که می تونی بکنی اینه که خدا رو از ته دلت

صدا کنی پس صداش کن

این خودش یه نعمت بزرگ و یه نشونه عزیزه.شاید علتش فقط این باشه که خدا دلش برای تو

و برای صدات تنگ شده شاید اگه خوب فکر کنی به این حس برسی که این غم چه نعمت

با ارزش و با شکوهی بوده که خدا ازش یه بهونه ساخته برای اینکه دوباره همراهیش رو با

خودت پررنگ تر و نزدیک تر حس کنی. مبادا دست کمش بگیری ؟ مگه نعمت همراهی و

حمایت خدا کم نعمتیه؟ چه زیباست که این جمله را به خاطر بسپاریم: که همیشه نعمتهایی

را که دارا هستید بشمارید نه محرومیت ها و گرفتاری های خود را.

یادمون باشه خیلی وقت ها خوشبختی تو امن و امان همین لحظه است که تو روزمرگی

زندگی مثل یه عادت روی ارزش بی اندازش غبار فراموشی نشسته. اگه دلت گرفته قدر

غصه هات رو بدون حتی به خاطرشون خدا رو شکر کن یادت باشه درک عظمت باشکوه

خوشبختی فقط کنار لمس دقیق غصه ها امکان پذیره.

ghalbe-asemoni — Sun, 13 Jul 2008 06:44:21 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

طواف عشق

الهه نور از رفتنت می هراسم و از تنهایی ملال آور خویش. از آن لحظه ای که دیگر پیشانی ام

خاک کوی ات را سجده نکند و دیدگانم قبله گاه مقدست را نبوسد. روزی که ابلیس بر دقایقم

سلطه یابد و من در گمراهه های معصیت پرسه بزنم.

خدایا! توان تکلمم نیست و تو می دانی که چه ها می خواهم وقتی که راه گم کرده ام ذکرم

نام توست. وقتی سراسر نیازم باران رحمت تو بر تنم می بارد.

مرا باز هم در حریر آمرزشت بپیچ و به کعبه مقصود برسان تا طواف عشق کنم. ولی با

خویشتن خویشم رهسپار مکن و با زوال امید به رحمتت به پایانم مرسان.

ghalbe-asemoni — Sun, 29 Jun 2008 06:57:21 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

با خودم فکر می کردم تحقق رویاهایم غیر ممکن است اما خدا گفت: هر چیزی ممکن است.

گم شده بودم گیج بودم فکر می کردم هیچ وقت جوابی پیدا نخواهم کرد اما خدا گفت : من

هدایتت می کنم. خودم را باختم فکر می کردم نمی توانم از عهده اش بر آیم اما خدا گفت :

تو از عهده هر کاری بر می آیی. غمگین بودم احساس می کردم زیر کوهی از نا امیدی گیر

افتادم اما خدا گفت : غمهایت را روی شانه های من بریز. فکر کردم نمی توانم من آنقدر

باهوش نیستم اما خدا گفت : من به تو خرد لازم را می دهم. بار گناهانم رنجم می داد برای

کارهای بدی که کرده بودم از خود عصبانی بودم اما خدا گفت : من تو را می بخشم. از خودم

بدم می آمد فکر می کردم هیچ کس مرا دوست ندارد اما خدا گفت : من به تو عشق می ورزم

گریه می کردم زیرا تنها بودم اما خدا گفت : من همیشه با تو هستم.

ghalbe-asemoni — Sun, 22 Jun 2008 06:23:20 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

در یک روز آرام و آفتابی فرشته ای دزدکی از بهشت بیرون رفت و پایین آمد تا به این دنیا رسید

او سرتاسر مزارع و جنگل ها و شهر ها را زیر پا گذاشت. درست وقتی که خورشید غروب کرد

بالهایش را گشود و گفت: حالا دیدار من به پایان رسیده است و باید به جهان نور باز گردم ولی

پیش از عزیمت باید یادگارهایی از این دیدار با خودم بر دارم. او به باغ گل زیبایی نگاه کرد و

گفت: این گل ها چقدر خوشرنگ و خوش بو هستند و نادر ترین گلهای سرخ را چید و دسته

گلی درست کرد و گفت: من چیزی زیباتر و خوش بوتر از اینها ندیده ام. اینها را با خود می برم.

به کمی آن سوتر نگریست و کودکی دید با چشمان درخشان و گونه هایی همچون گل که به

صورت مادرش می خندید او گفت: لبخند این کودک زیباتر از این دسته گل است من آن را هم

با خود می برم. سپس به آن سوی گهواره نگاه کرد و دید محبت مادر همچون امواج رود به

سوی گهواره و کودک جاری است و او گفت: محبت این مادر زیباترین چیزی است که در روی

زمین دیده ام آن را هم با خود می برم. با آن سه گنجینه بال و پر کشان به سوی دروازه های

مروارید نشان رفت. در بیرون در با خود گفت: پیش از وارد شدن به یادگاری هایم نگاهی

می کنم و به گلها نگریست دید پژمرده شده اند. به لبخند کودک نگاه کرد دید ناپدید شده است

به محبت مادر چشم دوخت دید با تمام زیبایی بکرش بر جا مانده است. او گلهای پژمرده را دور

انداخت و نیز لبخند ناپدید شده را . و بال و پر کشان از درون دروازه گذشت و همه بهشتیان

را نزد خود فرا خواند و گفت: این تنها چیزی است که در روی زمین پیدا کرده ام که تمام

زیبایی خودش را تا مقصد بهشت حفظ کرده است.این محبت مادر است.

ghalbe-asemoni — Mon, 16 Jun 2008 07:28:06 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

دنیای من دنیای عشق است و عشقم دنیایی مهربان.

قلبم خانه ی خداست . خدا خانه ی قلبم است . آن قدر بزرگ هستم که می توانم تمام دنیای

خدا را در وجودم جای دهم و آن قدر کوچک هستم که در قلب تمام دنیای خدا جای بگیرم.

بین قلب ها نه جدایی هست و نه هیچ فاصله ای. عشق گوهره ی تمام هستی است. همه

چیز با عشق به هم پیوند می خورد. هنگامی که قلبم به عشق کسی می اندیشد به آن

شخص وصل می شوم. وقتی مهربانی و آزادی دیگران را می پذیرم خود نیز به مهربانی

و استقلال می رسم. ما همگی معشوقیم. ما همگی عاشقیم. همگی برای ابراز عشق

است که در جستجوی آنیم و در این کار پاداشمان عشق است. هنگامی که به ندای عشق

گوش می سپارم به ماهیت راستین خود گوش فرا می دهم. چندان که از عشق می گویم

از سرشت راستین خود سخن به میان می آورم. همه ما عشق می ورزیم همه ما آن را

کامل تر و کامل تر انجام می دهیم. گذشته برایمان خاکستر و الماس به جای گذاشته است.

اکنون گلهای آنچه بوده ایم و بذر آنچه خواهیم شد در اختیار ماست. در قلبم بذر عشق

می کارم. در قلب دیگران بذر عشق می کارم. ما گلزار خداوندیم. همان گونه که خدا گلزار

ماست. هر گاه تشخیص می دهیم و درک می کنیم که چه کسی هستیم گلزارمان زیباتر

می شود. آن گاه که بدانیم چه هستیم عشقی می شویم عاشق تر و معشوق تر. عاشق

دنیا و کسانی هستم که دنیا را با آنها شریکم. دنیایی که با دیگران شریکم عشق قسمت

می کند.

ghalbe-asemoni — Sun, 01 Jun 2008 06:28:39 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست

ای آشنای دل.

خدایا! نمی دانم چگونه از تو بگویم که در لحظه لحظه زندگیم حضور داری. به من بگو کجای

راه را اشتباه رفته ام. ای آشنای صمیمی! ای آشنای دل! ای یگانه ترین. خودت را با دلم آشنا

کن. با من دمی همدم و مونس دل پر دردم شو. به من نظر کن که دلم سرشار از بی قراری

است

می خواهم در نگاه تو ای خدای سبز و آسمانی گم شوم تا در تو پیدا شوم. سلام دوباره ام را

بپذیر. می دانم باید ناب ترین واژه ها را پیدا کنم تا به تو نزدیک تر شوم و من آنقدر صدایت

می زنم تا شاید با وساطت فرشته های درگاهت دستانم را که بین زمین و آسمان بی اجابت

مانده بگیری.

ای خدای گل های سرخ انتظار کمکم کن

ghalbe-asemoni — Sun, 18 May 2008 07:38:18 GMT

یاد خدا آرامبخش دلهاست.

بهشت در این روزهای سبز میهمان من بود. بوی خوشی داشت. مثل زندگی تازه بود. لبخند

می زد. مثل کودکی ساده بود. مثل دستان امن پدر پر از سخاوت بود. مثل آغوش گرم مادر

پر از محبت بود. در این روزهای سبز بهشت همراه من بود. مثل یک دوست صمیمی بود.

وقتی که آمد پیدا شدم و وقتی که مثل یک مسافر رفت تا همیشه همراهم بود.

عطر بهشت گم نمی شه! نفس بکش و عبور ثانیه ها رو با هر نفس معطر کن. رویای تو با درک

همین لحظه های سبز تعبیر میشه. جا پای خودت رو توی دل هستی جا بذار. بذار وقتی که

نیستی عطر حضور تو بمونه. کسی باشه که دلش با یاد و خاطره تو گرم بمونه. از خودت

بپرس پرچم حضور تو روی کدوم قله سبز شده؟ نشونه بودنت کجاست؟ آدرس خودت رو

بنویس. دوست داری به اون آدرس سر بزنی؟ رد عبورت رو نشونم بده.

در وجود هر موجودی میل به محبت و عشق به موجودات دیگه مثل یک بذر کاشته شده. این

مهر و محبت همون عطر بهشته که من و تو اون رو خوب می شناسیم. لحظه تلاقی روحت

با روح الهی موجودی دیگه نقطه وصله. بخشی که می تونه مثل خورشید با سخاوت بدرخشه

و دل سیاه سنگی رو به الماس تبدیل کنه.

تو نمی تونی بی تفاوت باشی. وقتی از کوچه ای عبور می کنی و عطر یاس های سفید و زرد

و بنفش تو رو مست می کنن چه حالی به تو دست می ده؟ حضور هر انسانی در هر جامعه

و مکانی در هر ارتباطی باید عطر بهشت رو به یاد بیاره. ما مرغان بهشتی هستیم. خوراک

روح ما عشق و محبت و بخشش بوده.

یادت باشه عطر بهشت با محبت و عشق همه جا سفر می کنه. نوازش می کنه. و دستی

پر از معجزه می شه. محبت به هر موجودی رو الفبای عبادت به درگاه خالقت بدون. با خودت

مهربانی رو تمرین کن. بگذار عبور هر ثانیه از کنار نفس های تو عطر بهشت رو به همراه

ببره

عطر بهشت گم نمیشه حالا نفس بکش و عبور ثانیه ها روبا هر نفس معطر کن.

علیرضای عزیز : ۳۱ اردیبهشت روز تولدت رو از صمیم قلب تبریک می گم و مانند همیشه

لبهایی خندان و دلی شاد را برایت آرزو می کنم. و یادت باشه این جا کسی هست که به

اندازه شکوفه های بهاری برایت آرزوهای خوب دارد.