بهشت در این روزهای سبز میهمان من بود. بوی خوشی داشت. مثل زندگی تازه بود. لبخند

می زد. مثل کودکی ساده بود. مثل دستان امن پدر پر از سخاوت بود. مثل آغوش گرم مادر

پر از محبت بود. در این روزهای سبز بهشت همراه من بود. مثل یک دوست صمیمی بود.

وقتی که آمد پیدا شدم  و وقتی که مثل یک مسافر رفت تا همیشه همراهم بود.

عطر بهشت گم نمی شه! نفس بکش و عبور ثانیه ها رو با هر نفس معطر کن. رویای تو با درک

همین لحظه های سبز تعبیر میشه. جا پای خودت رو توی دل هستی جا بذار. بذار وقتی که

نیستی عطر حضور تو بمونه. کسی باشه که دلش با یاد و خاطره تو گرم بمونه. از خودت

بپرس پرچم حضور تو  روی کدوم قله سبز شده؟ نشونه بودنت کجاست؟ آدرس خودت رو

بنویس. دوست داری به اون آدرس سر بزنی؟ رد عبورت رو نشونم بده.

در وجود هر موجودی میل به محبت و عشق به موجودات دیگه مثل یک بذر کاشته شده. این

مهر و محبت همون عطر بهشته که من و تو اون رو خوب می شناسیم.  لحظه تلاقی روحت

با روح الهی موجودی دیگه نقطه وصله. بخشی که می تونه مثل خورشید با سخاوت بدرخشه

و دل سیاه سنگی رو به الماس تبدیل کنه.

تو نمی تونی بی تفاوت باشی. وقتی از کوچه ای عبور می کنی و عطر یاس های سفید و زرد

و بنفش تو رو مست می کنن چه حالی به تو دست می ده؟ حضور هر انسانی در هر جامعه

و مکانی در هر ارتباطی باید عطر بهشت رو به یاد بیاره. ما مرغان بهشتی هستیم. خوراک

روح ما عشق و محبت و بخشش بوده.

یادت باشه عطر بهشت با محبت و عشق همه جا سفر می کنه. نوازش می کنه. و دستی

پر از معجزه می شه. محبت به هر موجودی رو الفبای عبادت به درگاه خالقت بدون. با خودت

مهربانی رو تمرین کن. بگذار عبور هر ثانیه از کنار نفس های تو عطر بهشت رو به همراه

ببره

عطر بهشت گم نمیشه حالا نفس بکش و عبور ثانیه ها روبا هر نفس معطر کن.

 علیرضای عزیز : ۳۱ اردیبهشت روز تولدت رو از صمیم قلب تبریک می گم و مانند همیشه

لبهایی خندان و دلی شاد را برایت آرزو می کنم. و یادت باشه این جا کسی هست که به

اندازه شکوفه های بهاری برایت آرزوهای خوب دارد.