یاد خدا آرامبخش دلهاست

چی شده پکری حالت سرجاش نیست مدام آه می کشی و خاطره های خوش گذشته رو

تو دنیای رویاهات مرور می کنی. انگار همه چیز برات رنگ غم داره. حتی صدای قناری رو

هم با ملودی غمناک لحظه هات یکی می کنی. درسته قناری توی قفس برای آزادی

می خونه اما همیشه امیدواره.

امیدواره فردا روز دیگه ای باشه شاید فردا در قفس باز بشه.اگه قناری امید نداشت هیچ

وقت نمی خوند. تو که آزادی. تو که آزاد آفریده شدی تا زندگیت رو خودت اون جوری که

دوست داری بسازی پس چرا غمگینی؟ تو که از پرنده توی قفس کمتر نیستی. می دونم

تا حالا این شعر رو زیاد شنیدی که می گن با خدا باش پادشاهی کن بی خدا باش هر آنچه

خواهی کن

تا حالا شده واقعا به این بیت شعرعمیقا فکر کنی. تفسیر تو از این بیت شعر چیه؟ نکنه فکر

 کنی اونایی که تو ناز و نعمت و بهترین امکانات زندگی می کنن با خدا بودن در حالی که شاید

هیچ وقت سر سجاده نیایش با خدای خودشون راز و نیاز نکردن وقتی نمی دونن قبله از کدوم

طرفه

برعکس یه نفر به ظاهر هیچی نداره اما همیشه احساس خوشبختی می کنه می دونی چرا؟

بهت می گم چون اون همه چی رو از خدا می خواد از خود خدا.می دونه هر چی از اون بخواد

بهش می ده. و اگه نده ایمان داره بهترین رفیق زندگیش صلاحش رو می خواد.برای انجام

کارهای بزرگ و کوچیک به خدای خودش توکل می کنه

اون آدم راه رفاقت با خدا رو بلده. اون می دونه از زندگی چی می خواد . بازی زندگی رو بلده

خوشبختی رو تو چیزای دیگه جست و جو می کنه نه اون چیزایی که به اصطلاح آرامش و

رفاه گفته می شه. اگه از این آدم بپرسی تو زندگیت چی کم داری می دونی چی بهت

جواب می ده

می گه هیچی کم ندارم.ای بابا این چی میگه؟ ماشین آخرین سیستم که نداره. ویلا نداره

حتی یه خونه هم نداره. سفر خارج از کشور هم که نرفته. اون می گه من همه چی دارم

توی این زندگی به ظاهر ندار اون همه چی داره چون خدا رو داره

رفیق می دونی بهترین رفیق آدما کیه؟ فقط خداست باهاش رفاقت کن. تو زندگیت هر چی

می خوای از خودش بخواه. به خودش توکل کن.اگه به غیر خدا چشم بدوزی خدا اسباب

آسمان ها و زمین رو از دستت می گیره و زمین رو زیر پاهات خالی می کنه.

این طوری می شه که حتی تو ناز و نعمت هم احساس خوشبختی نمی کنی چون یه جایی

رو اشتباه آمدی.تو فقط آدرس رو اشتباه رفتی برگرد به همون جایی که بودی از خودش

آدرس رو بخواه نشونی دوست پیش خودشه