می دونم که نزدیکمه و من چند روزیه که نمی بینمش. احساسش می کنم ولی انگار

دوست داره صداش کنم. با صدای بلند بگم: خدایا! کجایی؟ که بهت احتیاج دارم. خیلی .

نمی دونم چرا؟ دوباره این چراها اومد سراغم. خودت که می دونی؟ مگه نه؟ میدونی

دارم از چی حرف می زنم. پس بیا و جواب چراهام رو بده.

خدایا! مگذار عشق را در پستوهای روزمرگی فراموش کنیم. بال و پری عطایمان کن تا

مرزهای کینه و دورویی را تا به دیار عشق درنوردیم.

خدایا! ما را هم خانه عشق کن بگذار کمال و جمال عشق بر ما بتابد. ما را در ذات مقدس

خود غرقه ساز تا از ما چیزی نماند الا عشق.

خدایا کاری کن که وقتی از کوچه های صورتی احساس زندگی به تو و از روی پل خوشبختی

با دست های سبز دعا و با بال های سفید کبوتر عشق به سوی تو پرواز می کنم حاجتم رو

بگیرم. و توی این دنیای واهی که هیچ کس مثل تو نمی تونه به آدمها کمک کنه توی انتخابم

برای زندگی دچار اشتباه و گمراهی نشم

نماز و روزه های دوستان خوبم قبول باشه. دعا یادتون نره.