خدایا اجازه؟

گاه و  بی گاه دلم بد جوری واسه خدا تنگ میشه.یه وقتایی دلم می خواد بهم وقت بده و تو یه

جلسه خصوصی دو نفره درد دلامو بشنوه

اون منو از ملاقاتش به خاطر نگرفتن وقت قبلی محروم نمی کنه.هیچ وقت اسمم واسه صحبت با اون

وارد یه لیست انتظار طویل نمی شه .محاله. محاله ممکنه بهم بگه نمی پذیرمت

خیلی بزرگواره با وجودی که بالاترین مقام این دنیای شلوغ پلوغه. هیچ وقت منتظرم نمی ذاره.گاهی

اوقات واسش نامه می نویسم و میدونم که نامه هامو بی جواب نمی ذاره

من و خدا یه قول و قراری با هم گذاشتیم اون به من قول داد همیشه مراقبم باشه و کمتر از عالی 

ترین بهم نده

و من بهش قول دادم حتی اگه دل بی قرارم در حسرت آرزویی بال بال می زد و شوق استجابت

دعایی آتیشم می زد با تموم وجودم بدون ذره ای تردید اول بگم اجازه خدایا؟

اگه تو ناراضی باشی دلم به نارضایتیت راضی نمی شه می دونم آخه تو دوستم داری و همیشه

برام بهترین ها رو خواستی اصلا از خوبی بی انتهای تو .بد خواستن واسه بنده هات محاله

خدایا واسه لحظه های دشوار به من قدرت تحمل ببخش منو به اون نقطه برسون که همیشه یادم

بمونه همه چیز از سوی تو خیر مطلقه

گاهی اوقات آرزوهایی داشتم و تو زیر نامه آرزوهام نوشتی موافقت نمی شه. راستش اولش حس

خوبی نداشتم دلم می گرفت. شاید به خاطر جنسم که شیشه حس و عاطفه بود

منو ببخش که یه وقتایی از سر بی صبری تو خلوت و تنهاییم ازت می پرسیدم آخه چرا؟وقتایی که

هر چی فکر میکردم فکر اسیر خاکم به هیچ جا نمی رسید

دنبال دلیل می گشتم و دلیلی پیدا نمی کردم پیش می اومد که با یه بغض تو گلوم تکرار کنم آخه

واسه چی؟چی میشه اگه؟

توی تنهاترین لحظات تنهاییم درست تو لحظه هایی که فکر می کردم هیچ کس نیست اون موقع که

به این حس می رسیدم که چقدر تنهام واسم نشونه می فرستادی

که من خودم تا آخرین لحظه باهاتم. واسه تمومی لحظه هات همراهتم من تنها بنده تو نبودم اما یه

لحظه هم تنها رهام نکردی

تو تنها و محکم ترین قوت قلب دل تنهام تو طوفان های زندگیم تو ابتدا و اصل آرامشم تو از من به من

نزدیک تربودی. موندم که چطور گاهی اوقات چشم های غافلم ندیدت.اما تو هیچ وقت حتی لحظه ای منو

ترک نکردی

من دوستت دارم منو ببخش اگه قولم مثه خودم کوچیکه اما دلم به بزرگی بی حد تو خوشه و پشتم

به کمک های تو گرم. از تو سپاسگذارم که با بزرگواری همیشه کمکم کردی

تو همونی که هر وقت ازت یاد کردم بهم امید بخشیدی. توی یادت چیزی هست که منو زیر و رو میکنه

غصه هامو می شوره و دلشکستگی هامو ترمیم می کنه. چیزی که در هیچ چیز غیر از یاد تو نیست

هروقت خواستم ببینمت با مهربونی در رو به روم باز کردی. نگاه نکردی گناهکارم حذفم نکردی من

همیشه دست خالی به دیدنت اومدم و تو همیشه با دست پر روانه ام کردی

هر وقت صدات کردم طوری بهم جواب دادی انگار مدت هاست منتظرم بودی. هر وقت ندونسته از

بی راهه سر در آوردم خودت منو صدا کردی

اما حتی اون وقتی که ازم مکدر بودی با بزرگواری آبرومو حفظ کردی. تو همیشه خدا بودی و من

همیشه حتی کمتر از یه بنده.به من از صفات و ذاتت چیزهایی ببخش تا جسم خاکی من به روح

آسمونی تو حتی شده یه سر سوزن نزدیک تر شه

به حافظه ام قدرتی ببخش تا اجازه گرفتن از تو رو هیچ وقت از خاطر نبره. به اراده ام همتی ببخش

تا استوار بر این عهد پابرجا بمونه